Słucham “Paikeas Whale” Lisy Gerrard i cieszę się, że przestaje mnie boleć głowa.
Księga przyjemności :)
枕草子, Moje Makura no Sōshi
枕草子, Moje Makura no Sōshi
Słucham “Paikeas Whale” Lisy Gerrard i cieszę się, że przestaje mnie boleć głowa.
4 comments
Comments feed for this article
wrzesień 13, 2008 @ 3:41 pm
vigeen
Od Lisy to raczej powinno zaczac bolec ;) a gdzie dzial nieprzyjemnosci, cos bym dopisal
wrzesień 14, 2008 @ 2:41 am
ksiegaprzyjemnosci
To kwestia gustu, bardzo ją lubię :) Działu nieprzyjemności nie będzie, jeśli mi się kiedyś zachce, to założę bloga na temat hateful things :P
październik 15, 2008 @ 1:21 pm
vigeen
A ja jakos odwrotnie, nieprzyjemne wylewam sporadycznie na bl. a przyjemne konsumuje, z wyjatkami oczywiscie – kwestia namierzonego celu.
październik 15, 2008 @ 5:42 pm
ksiegaprzyjemnosci
Tak, to zależy, jaki jest cel :)