Przyjemność czterysta osiemdziesiąta siódma

Głóg :))

Przyjemność czterysta dwudziesta pierwsza

Piękna historia z rolkami i mapą Stanów Zjednoczonych :))) Totalna magia :)))

Przyjemności etnograficzne: od 374 – 378

Byłam w sobotę w Muzeum Etnograficznym z okazji Festiwalu Opowieści, jaki organizuje co roku Studnia O.

- Piękne ołówki z wzorkami w etniczne kwiatki :)
- Cudna pocztówka z Pałacem Kultury – czerwoną kurpiowską wycinanką :)

I wreszcie clou programu, czyli :)))
- Fantastyczny wieczór z opowieściami i pieśniami bretońskimi. Patrick Ewen wypada na żywo o niebo ciekawiej, niż to, co widać na Myspace na jego stronie. Fenomenalnie gra na skrzypcach, małym akordeonie i gitarze i doskonale śpiew. Jego opieści były magiczne, podane z odpowiednim wyczuciem dramatyzmu i poczuciem humoru, magiczne. Opowieść o kruku Branie, porachunkach między Bretończykami a Wikingami i dębie – fantastyczna, podobnie historia o człowieku-łodzi, o czarnych diamentach i jeszcze dwie humorystyczne historie o tajemniczym śpiewie i afrykańskim zwierzęciu Oyyg :PPPP :DDD

Bardzo podobało mi się to, że śpiewaliśmy refreny razem z bardem Ewenem, genialny wieczór :)))

Przyjemność dwieście sześćdziesiąta ósma

Właśnie się zorientowałam, że Dominik Bretodeau z Amelii (ten od pudełka ze skarbami z dzieciństwa) mieszka na ulicy Mouffetard, a tam właśnie mieszka czarownica w “Opowieściach z ulicy Broca Pierrego Gripari. Miejsce magiczne, chcę tam pojechać :)

Marta Wierzbińska pisze tak o ulicy Mouffetard w Gazecie:

“Rue Mouffetard uszła z życiem podczas XIX-wiecznej przebudowy wzgórza. Warto ją odnaleźć, by wśród rustykalnych murów, mansardowych dachów i barwnych markiz rozejrzeć się za reliktami historii, wmieszać się w radosny zamęt targu, przysiąść w starych szynkach.

Ulica jest pozostałością po średniowiecznym miasteczku Saint Médard. Już w państwie gallo-romańskim była ważnym traktem wiodącym z Italii. Nazwa Mouffetard pochodzi od słowa “moffettes” – odory, szkodliwe wyziewy (wydobywały się z płynącej tędy rzeczki Bievre). Dzisiaj ulicę spowijają aromaty kwiatów, kawy i wypieków. Paryżanie, którzy mają skłonność do skracania długich nazw, mówią na nią La Mouffe. Swój bieg zaczyna od placyku Contrescarpe. Stała tu dawniej brama miejska Bourdelles, część średniowiecznych obmurowań Filipa Augusta (zachowany fragment murów zobaczymy opodal przy rue Clovis). Dzisiaj placyk jest ulubionym miejscem spotkań studentów obsiadających fontannę, posthippisów, rozmaitych indywiduów, cudzoziemców, a także kloszardów polegujących pod kocem z flaszką wina. Młodzież śpiewa, gra na gitarach – miejsce samo do tego nastraja. Pod nr. 1 znajdziemy zabytkowy szyld nieistniejącego już szynku La Pomme de Pin (Szyszka), który od zamierzchłych czasów związany był z literaturą. Bywał tam największy poeta średniowiecza Villon, zachwalał go Rabelais, autor “Gargantui i Pantagruela”. W tym lokalu zawiązała się w XVI w. poetycka grupa Plejada skupiona wokół Ronsarda zwanego księciem poezji renesansowej. Lubili w nim siadywać Molier, La Fontaine, Racine. Dzisiaj jest tam cukiernia. Zwyczaj umieszczania nad szynkami szyldu z szyszką był powszechny i nawiązywał do żywicy, którą uszczelniano baryłki z winem. Nad restauracją Au Joyeu Negre (Pod Wesołym Murzynem) wisi malowidło z czarnym służącym usługującym damie.

Ciekawostką ulicy Mouffetard są zabytkowe godła (l’enseigne) w formie kolorowych płaskorzeźb, po których rozpoznawano domy, zanim w 1805 r. wprowadzono numerację. Pod nr. 122 odnajdziemy godło Au Bonne Source (U Dobrego Źródła) z dwiema postaciami przy studni. Wiele ich znikło z ulicy, np. Trzy Pchły, Drzewo Życia, Złota Pięść i Srebrna Dłoń. Ale też powstają współczesne, nawiązujące do tradycji, np. posążek złotego byka na fasadzie rzeźnika pod nr. 6.

Ulica schodzi w dół. Gdy spojrzymy z góry na targ, kolorowe plamy markiz, straganów, wiader z kwiatami, wyglądają jak wielka malarska paleta. Sprzedawcy głośno zachwalają swój towar, przekrzykując się wzajemnie wśród girland kiełbasek, stosów owoców morza, specjałów orientalnych i mnóstwa warzyw. Znajdziemy tu stylowy sklepik z oliwą i oliwkami o wystroju śródziemnomorskim, inny z francuskimi pasztetami, jak również wiele butików z orientalnymi ubraniami w pięknych kolorach. Na Mouffetard często można napotkać orkiestry uliczne, a nawet trupy teatralne. Prócz kafejek, naleśnikarni i pizzerii zachowały się tu bistra i restauracje w stylu Vieux Paris. Pod nr. 69 drzwi z koronkowymi firaneczkami prowadzą do szynku Au Vieux Chene, w którym salę z kamienia i drewna przystrajają stare afisze i historyczne zdjęcia ulicy. Szeroki kontuar bistra Le Mouff Bartabac zdobią stare miedziane naczynia i fajanse.”

Przyjemność dwieście czterdziesta druga

Iluzjonista. Wspaniała baśń dla dorosłych :) Doskonały scenariusz, piękne zdjęcia, wysmakowane wnętrza i ciekawa scena miłosna. Jessica Biel ma bardzo ładne usta, pewnie płeć męska odpada, jak Jessica się uśmiecha :) To drugi film z Edwardem Nortonem, jaki oglądam po Fight Clubie – i to bardzo ciekawy aktor. Brat polecił mi 24 godziny z Nortonem, pewnie po niego sięgnę niedługo :)

Dla mnie to film do wielokrotnego oglądania :)

Przyjemność dwieście dwunasta

Magiczne, prześliczne kolczyki :)))

Przyjemność sto siedemdziesiąta piąta

Tęcza. Uncle George Naope. Magia w czystej postaci :)

E ō mai `oe i kou inoa e ku`u lei hiwahiwa
Kīnoihi lei anuenue wili `ia me ka `ōpua

:)

Przyjemność sto dwudziesta szósta

Piękny, magiczny symbol, jaki powiesiłam dziś nad drzwiami :)

Przyjemność sześćdziesiąta dziewiąta

Lily i jej mądre rady :)

Przyjemność sześćdziesiąta ósma

Kupiłam sobie dziś jeszcze piękne, wyrzeźbione w drewnie Om. To rozpusta, ale tak kocham urządzać swój dom :)) Już wiem, gdzie będzie wisieć :)

Przyjemność sześćdziesiąta druga

Przepięknie barwiona, drewniana mandala jest już u mnie w domu :) To płaskorzeźba, fantastyczna w dotyku :)

Przyjemność pięćdziesiąta ósma

Rhiannon, końska bogini

To jedna z moich ulubionych kart w Goddesach :)

Przyjemność czterdziesta

Udana sesja astrologiczna :) Ach, jak ja lubię swoją pracę :) I lubię, kiedy ludzie mówią, ze nie spodziewali się, że tyle usłyszą :)

Przyjemność trzydziesta dziewiąta

Podziękowania za udany warsztat – na razie spłynęło 9 pisemnych (lepiej czytać od dołu do góry, na górze jest opis warsztatu, na dole podziękowania) na dwadzieścia kilka osób, które przyszły :) To bardzo dużo :)

Przyjemność trzydziesta druga

Chwalenie się własnoręcznie namalowanymi obrazkami :) Ach, to takie przyjemne, pławić się w zadowoleniu, że to co człowiek robi się podoba :)

Przyjemność dwudziesta dziewiąta

Ashes and snow. Wczoraj przyszło pocztą od Kamila. Piękne, wzruszające, dotykające duszy.

Przyjemność dwudziesta ósma

Wyklejanie mapy marzeń :)

Przyjemność osiemnasta

Znalazłam dziś 5 zł :) Znajdowane sumy rosną :)